J Krishnamurti जिदू कृष्णमूर्ती

मानवी मनाला यांत्रिक सातत्य कशामुळे मिळते आणि मन ते सोडून देण्यास का घाबरते? मनात मानसिक काल कसा निर्माण होतो? मानसिक भूतकाळ हा वर्तमानातून भविष्य काळाची स्वप्ने कशी पाहतो? निश्चितच, जोपर्यंत मन 'अधिक प्राप्ती' शोधत असते, तोपर्यंत त्याला त्याच्या सातत्यतेची खात्री असते. ते सतत असमाधानी असल्याने, त्याच्या जवळ जे असते ते त्याला बदलण्यासाठी त्याला मानसिक भविष्यकाळ हवा असतो. मनाची चंचलता हि नेहमीच 'अधिक' च्या इच्छेत असते. त्यामुळे मनाला त्याचे सातत्य लाभत असते.  'अधिक' च्या मागणी मध्ये मत्सर हा अंगभूत असतो, आणि आपली सामाजिक रचना हि मत्सरावर आधारित आहे. केवळ आपल्या सांसारिक गरजा आणि नातेसंबंधां मध्येच नाही तर अधिक आध्यात्मिक प्रगती होण्याच्या इच्छेत देखील मत्सर असतो. जोपर्यंत मन हे 'अधिक प्राप्तीच्या’ बाबतीत विचार करत असते तोपर्यंत मनात मत्सर असतोच. आणि मत्सरापासून मुक्तता म्हणजे मत्सराची मनातील पूर्ण अनुपस्थिती होय. मत्सर न करण्याचा प्रयत्न हा सुद्धा मानसिक काळाचा व्यर्थ प्रयत्न असतो ज्यात मत्सर मध्ये 'अधिक’ भर पडत असते. आपण यात थोडेसे अधिक खोलात...

By that, I mean the idea, the memory, the conclusion, the experience, the various forms of namable and unnamable intentions, the conscious endeavor to be or not to be, the accumulated memory of the unconscious, the racial, the group, the individual, the clan, and the whole of it all, whether it is projected outwardly in action, or projected spiritually as virtue; the striving after all this is the self.  In it is included the competition, the desire to be. The whole process of that, is the self; and we know actually when we are faced with it, that it is an evil thing. I am using the word evil intentionally, because the self is dividing; the self is self-enclosing; its activities, however noble, are separated and isolated. We know all this.  We also know that extraordinary are the moments when the self is not there, in which there is no sense of endeavor, of effort, and which happens when there is love.⁠ ⁠ J. Krishnamurti⁠ The Book of Life तुम्हाला माहिती आहे का “मी...