संमोहन ते सत्य

DAVID BOHM: आपले जीवन जे विचारांवर आधारित असते त्याला आपण वास्तव जीवन समजतो. वास्तव जीवनामध्ये संमोहनाच्या मुळे अज्ञान असते, विकृती आलेली असते. एखाद्याच्या हे अज्ञान लक्षात येऊ शकते आणि तो त्यापासून वेगळा होण्याचा प्रयत्न करू शकतो. 

कृष्णमूर्ती: आपले संमोहन लक्षात येणे हाच खरा चमत्कार आहे आणि त्याची ऊर्जा बनते जी आपले जीवन बदलू शकते. 

DAVID BOHM: होय, वास्तव क्षेत्रात विकृती टाळता येऊ शकत नाही. वास्तवाच्या क्षेत्रात विकृती पासून वेगळा कोणताही मार्ग असू शकत नाही.

कृष्णमूर्ती: आपण असे म्हणत आहात की वास्तविकतेच्या क्षेत्रात विकृती अपरिहार्य आहे?

डेव्हिड बोहम: होय, जोपर्यंत आम्ही त्या क्षेत्रात राहतो.

कृष्णमूर्ती: नक्कीच, वास्तविक जीवन हे विकृत असते.

डेव्हिड बोहम: मला वाटते की बरेच लोक सहमत असतात की आपण संमोहित झालो आहोत याबद्दल, परंतु ते आशावादी आहेत की याबद्दल ते काहीतरी करू शकतील. 

कृष्णामूर्ती: बरोबर आणि ते थांबवण्याची इच्छा हा संमोहनचाच आणखी एक प्रकार आहे.

डेव्हिड बोहम: म्हणून मला हे म्हणायचे आहे की त्या संमोहनाच्या क्षेत्रातून बाहेर येण्याचा कोणताही मार्ग नाही काय?

कृष्णमुर्ती: संमोहन मधून बाहेर येण्यासाठी जास्त  ऊर्जेची आवश्यकता असते. आपले अज्ञान, संमोहन आणि विकृती पाहण्यासाठी ते मन संमोहित विचारांपासून मुक्त असायला हवे. त्याने ते संमोहन बाजूला ठेवून त्याचे स्वतंत्र निरीक्षण करायला हवे. जेव्हा मन रिकामे असते, जेव्हा मन काहीही नसते, मनात एकही संकल्पना नसते तेव्हा त्या मनात खरे परिवर्तन होते,  खरे आकलन, खरी समज येते.

DAVID BOHM: जे मन संमोहन पासून बाजूला सरकते ते पाहण्यासाठी, त्यावेळी वास्तवापासून थोडे दूर जाते, दोघांमधे अंतर निर्माण होते. 

कृष्णमूर्ती: वास्तविक जीवना पासून अंतर असणे आवश्यक आहे.

डेव्हिड बोहम: होय, जेव्हा असे अंतर नसते तेव्हा मन वास्तविक गोष्टींनी संमोहित होत असते.

कृष्णमूर्ति: म्हणून जे मन रिकामे आहे, जे काहीच नाही, ते जे काही आहे ते पाहण्यास सक्षम आहे; आणि ते पाहणे हीच सत्य क्रिया आहे. मनाचे संमोहन मनाने पाहणे हेच मनाच्या संमोहनाचा अंत आहे. संमोहित मन आता तर्कसंगत, विवेकी विचार करू शकते, सत्य आकलन करू शकते.